Czego się spodziewać na teksańskim rodeo

Czym jest rodeo

Rodeo to konkurencyjna dyscyplina jeździecka, która wyłoniła się z praktyki pracy przy wypasie bydła w Hiszpanii i Meksyku, a pierwotnie opierała się na umiejętnościach pracujących vaqueros, a później kowbojów. Słowo pochodzi bezpośrednio z hiszpańskiego, gdzie w przybliżeniu oznacza zagarnięcie bydła. Dziś to wydarzenie sportowe z udziałem koni i innego inwentarza, zaprojektowane, by sprawdzić umiejętności i szybkość kowbojów i kowbojek. Dla odwiedzającego przydatna myśl jest prosta: każdy zawodnik ściga się z zegarem lub z rzucającym się zwierzęciem, a publiczność widzi wynik natychmiast.

Konkurencje na czas i na dzikich zwierzętach

Profesjonalne rodeo zazwyczaj obejmuje wiązanie cieląt, rzucanie lassem drużynowe, obalanie wołów, jazdę na siodle na dzikim koniu, jazdę na dzikim koniu bez siodła, jazdę na byku, rzucanie lassem na cielę oraz wyścigi beczkowe. Konkurencje dzielą się na dwie podstawowe kategorie: konkurencje na czas i konkurencje na dzikich zwierzętach. W konkurencji na czas zwycięzcą jest najszybszy zawodnik, a kary dodają sekundy. W konkurencji na dzikich zwierzętach jeździec musi utrzymać się na rzucającym się zwierzęciu i jest oceniany. Niektóre, jak ten w Bulverde, dodają konkurencje dla dzieci. Kolejność występów w Tejas łączy oba rodzaje, więc tempo zmienia się z jednej konkurencji na następną. Otwiera ją wielki wjazd i pierwsza runda jazdy na byku, a wyścigi beczkowe odbywają się tuż przed zamykającą rundą jazdy na byku.

Wielki wjazd i ludzie na arenie

Typowe rodeo zaczyna się od wielkiego wjazdu, podczas którego jeźdźcy na koniach, wielu z flagami, wjeżdżają galopem na arenę, okrążają ją raz i zatrzymują się w centrum. Przedstawia się wtedy część zawodników i sponsorów, a zwieńczeniem jest prezentacja amerykańskiej flagi. Potem zaczyna się praca. Poza zawodnikami rodeo zatrudnia sędziów, spikerów i bullfighterów — artystów, którzy chronią upadłego jeźdźca podczas jazdy na byku. Jeźdźcy pickup na koniach pomagają jeźdźcom bezpiecznie zejść z rzucających się koni. Bilet opisuje otwarcie w tym obiekcie jako obejmujące wjazd bydła longhorn, zespół musztry i flagi. Longhorn to rasa, której przodkowie przybyli do Ameryk z hiszpańskimi konkwistadorami, i jest uważana za część dziedzictwa kulturowego Teksasu.

Jazda na byku

Amerykańska jazda na byku bywa nazywana najbardziej niebezpiecznymi ośmioma sekundami w sporcie. Aby otrzymać ocenę, jeździec musi utrzymać się na grzbiecie byka przez osiem sekund, trzymając jedną rękę na linie byka. Dotknięcie byka lub siebie wolną ręką albo nieosiągnięcie ośmiu sekund skutkuje przejazdem bez oceny. Sędziowie oceniają zarówno jeźdźca, jak i byka, a doskonała ocena to zazwyczaj 100 punktów. Ponieważ byki są nieprzewidywalne i mogą zaatakować upadłego jeźdźca, na arenie pracują bullfighterzy, aby odwrócić uwagę byka. Tradycje jazdy na byku istnieją także w wielu krajach poza Stanami Zjednoczonymi, z różnymi zasadami i historiami. W Tejas jazda na byku otwiera pokaz i powraca w drugiej rundzie na końcu.

Czytaj dalej: Sobotnie rodeo w okolicach San Antonio

Rzucanie lassem drużynowe

Team roping, znany również jako heading i heeling, to konkurencja z bykiem i dwoma jeźdźcami na koniach. Pierwszy zawodnik to header, który chwyta byka za przednią część ciała, zazwyczaj w okolicy rogów. Drugi to heeler, który po obróceniu byka przez headera chwyta go za tylne nogi. Jeśli zostanie schwytana tylko jedna noga, do końcowego czasu dolicza się pięć sekund kary. Meksykańscy vaqueros opracowali tę technikę na pracujących ranczach, gdzie dorosłe zwierzę było zbyt duże dla jednego jeźdźca. Byk nosi ochronne owijki na rogach chroniące przed otarciami od liny. To jedyna konkurencja rodeo, w której mężczyźni i kobiety mogą rywalizować razem i na równych zasadach w zawodach objętych oficjalnymi sankcjami.

Breakaway i tie-down roping

Calf roping, zwany także tie-down roping, wymaga od jeźdźca schwytania cielaka pętlą liny, zsiadania z konia, podbiegnięcia do cielaka i związania trzech nóg razem w jak najkrótszym czasie. To najstarsza z konkurencji rodeo na czas. Breakaway roping to odmiana calf roping, w której bardzo krótka lina jest lekko przywiązana do kuli siodła sznurkiem i chorągiewką. Gdy cielak zostanie schwytany za szyję, koń się zatrzymuje, lina z chorągiewką odrywa się, a cielak biegnie dalej, nie będąc przewróconym ani związanym. W większości Stanów Zjednoczonych breakaway jest przede wszystkim dla kobiet w każdym wieku i chłopców poniżej dwunastego roku życia.

Barrel racing

Barrel racing to konkurencja na czas, wymagająca szybkości i zwinności, w której koń i jeździec galopują wokół wzoru koniczyny z trzech beczek, wykonując sprawne zakręty bez przewracania beczek. Najszybszy czas wygrywa, a przewrócenie beczki dodaje pięć sekund kary. W rozgrywkach akademickich i zawodowych to zazwyczaj konkurencja kobieca. Women's Professional Rodeo Association została założona przez grupę kobiet z Teksasu szukających miejsca w szerszym sporcie. Barrel racing jest częścią większości rodeo. W Tejas odbywa się pod koniec występu. Sukces zależy od kondycji konia, umiejętności jeździeckich zawodnika i nawierzchni areny.

Konkurencje dla dzieci

Niektóre rodeo obejmują konkurencje nowości, takie jak mutton busting dla małych dzieci. W mutton busting owca jest przytrzymywana w miejscu, a dziecko umieszczane na jej grzbiecie; po wypuszczeniu owca zazwyczaj biegnie, a większość dzieci spada w mniej niż osiem sekund. Zazwyczaj wymagane są kaski. Limity wieku, wzrostu i wagi chronią owcę, a ostrogi są zabronione. Tejas wymienia mutton bustin' i calf scramble w swoim programie, a bilet informuje, że dzieci mogą wziąć udział w calf scramble. W Tejas zawodnicy mutton bustin' mają od czterech do siedmiu lat i ważą poniżej 55 funtów, a zgłoszenie odbywa się online z wyprzedzeniem i osobno od biletu wstępu.

Czytaj dalej: Rodeo z dziećmi: mutton bustin

Co mówi ci program występu

Program sobotniego występu Tejas obejmuje efektowne wejście, jazdę na byku, pokaz musztry konnej, wiązanie drużynowe, mutton bustin', calf scramble, breakaway roping, tie-down roping, wyścigi beczkowe oraz drugą rundę jazdy na byku. Po głównym pokazie zawodnicy rezerwowi, zwani slack, rywalizują, podczas gdy rozpoczyna się występ zespołu na żywo i taniec. Obiekt wspomina również o okazjonalnych pokazach specjalnych, takich jak jazda na koniu z siodłem western. Niektóre profesjonalne rodea odbywają się w halach w dużych, klimatyzowanych arenach, a inne na świeżym powietrzu; Tejas jest zadaszony, ale otwarty. Traktuj tę listę jako wskazówkę, a nie obietnicę, ponieważ program może się różnić z jednej soboty na drugą. Tejas organizuje mutton bustin' w dwóch sesjach — jedna w ramach przedpokazu, a druga podczas właściwego rodea.

Dla kogo to nie jest

Rodeo budzi sprzeciw obrońców praw zwierząt i niektórych zwolenników dobrostanu zwierząt, którzy twierdzą, że różne konkurencje stanowią okrucieństwo wobec zwierząt. Branża rodeo twierdzi, że poczyniła postępy, wprowadzając szczegółowe wymogi dotyczące opieki weterynaryjnej i inne przepisy chroniące zwierzęta w rodeo, a niektóre samorządy lokalne i stanowe zakazały rodea lub ograniczyły je, certain events lub rodzaje sprzętu. Rodeo jest zakazane w Wielkiej Brytanii i Holandii. Jeśli widok zwierząt wykorzystywanych w konkurencjach budzi w Tobie niepokój, pomiń ten wieczór. Steer roping, który artykuł źródłowy opisuje jako rzadko spotykany na amerykańskich rodeach z powodu obaw o kontuzje i okrucieństwo, nie znajduje się w programie Tejas. Lista Tejas wymienia wśród głównych konkurencji jazdę na byku, wiązanie drużynowe, breakaway roping, tie-down roping i wyścigi beczkowe.

Na co zwrócić uwagę

Cztery momenty wynagrodzą uwagę widza, który jest tu po raz pierwszy.

• Ósma sekunda w jeździe na byku i pozycja bullfightera.
• Pętla headera i pętla heelera w wiązaniu drużynowym.
• Ciasny zakręt przy pierwszej beczce w wyścigach beczkowych.
• Flaga na lasso w breakaway roping, w momencie gdy się uwalnia.